Lieve vrienden,
Na een intensieve, maar gezegende tijd in Afrika, bevinden we ons ondertussen weer in Jeruzalem, de stad van de grote Koning.
Het was een bijzondere tijd in Afrika en het is vreemd om opeens weer in een geheel andere wereld te zijn. Misschien hebben jullie de afgelopen tijd iets over Zimbabwe op het nieuws gezien, maar zelfs als je weet wat je staat te wachten, dan is het toch een grote schok om het in de werkelijkheid te aanschouwen.
In de winkels zijn de schappen helemaal leeg. Er is geen brood, vlees of melk te krijgen. Zelfs dingen als toiletpapier was niet meer te krijgen.
Uit de kraan komt maar af en toe een klein straaltje water (dat eerst goed moet worden gekookt en dat afschuwelijk smaakt) en stroom is er, als je geluk hebt, een paar uur per dag. Doordat er geen brandstof is te krijgen is er vrijwel geen verkeer meer en ook het openbare vervoer ligt plat.
Een op de vijf mensen heeft nog werk en 80% van de bevolking leeft onder de armoedegrens.
Lieve vrienden,
Na een intensieve, maar gezegende tijd in Afrika, bevinden we ons ondertussen weer in Jeruzalem, de stad van de grote Koning.
Het was een bijzondere tijd in Afrika en het is vreemd om opeens weer in een geheel andere wereld te zijn. Misschien hebben jullie de afgelopen tijd iets over Zimbabwe op het nieuws gezien, maar zelfs als je weet wat je staat te wachten, dan is het toch een grote schok om het in de werkelijkheid te aanschouwen.
In de winkels zijn de schappen helemaal leeg. Er is geen brood, vlees of melk te krijgen. Zelfs dingen als toiletpapier was niet meer te krijgen.
Uit de kraan komt maar af en toe een klein straaltje water (dat eerst goed moet worden gekookt en dat afschuwelijk smaakt) en stroom is er, als je geluk hebt, een paar uur per dag. Doordat er geen brandstof is te krijgen is er vrijwel geen verkeer meer en ook het openbare vervoer ligt plat.
Een op de vijf mensen heeft nog werk en 80% van de bevolking leeft onder de armoedegrens.
In sommige gebieden worden de bomen in de parken omgehakt voor brandstof. Vanwege de honger eet men zelfs huisdieren.
Onlangs heeft de politie van Harare, de hoofdstad van Zimbabwe, op het nippertje een giraffe weten te redden uit handen van hongerige burgers aan de rand van de stad. Doordat er ook nog eens sprake is van een enorme droogte komen veel wilde dieren in de buurt van bewoonde gebieden om daar te grazen. Maar juist daar wonen de hongerige burgers.
Een maaltje giraffevlees was voor hen dan ook meer dan welkom! Er kon net op tijd worden ingegrepen en onder begeleiding van de politie werd de giraffe door boswachters uit het gebied weggevoerd om het dier later in zijn eigen omgeving weer los te laten.
Arbeiders in de hoofdstad van Zimbabwe, Harare, vinden elke week zeker twintig pasgeboren baby's en foetussen in het riool. De Zimbabwaanse media berichten dat ze vaak simpelweg door het riool worden gespoeld. Dit mede doordat er nauwelijks publieke dienstverlening aanwezig is en door geld- en benzinegebrek.
De bevolking moet creatief zijn om te overleven. Zout wordt gebruikt om tanden te poetsen en er wordt zand gebruikt om de vuile vaat mee schoon te schrobben. Er wordt elke dag dan ook zo'n twintig ton zand uit het riool verwijderd.
De inflatie in Zimbabwe is de hoogste ter wereld en is boven de 7000%. De president laat regelmatig even wat extra geld drukken, wat de ontwaarding nog verder in de hand werkt.
Dan hebben we, alsof dit alles nog niet genoeg is, ook nog de mensen HIV en aids, de malaria, de onlangs uitgebroken cholera en de vele andere problemen die het land en de bevolking teisteren.
De levensverwachting is voor mannen 37- en voor vrouwen slechts 34 jaar.
Doordat ouders het schoolgeld niet meer kunnen betalen gaan steeds meer kinderen niet meer naar school. Doorleren zit er helemaal niet meer in.
De afgelopen tijd hebben mensen, die nog de middelen daartoe hadden, het land verlaten. Alleen in Zuid Afrika bevinden zich al ruim drie miljoen vluchtelingen uit Zimbabwe.
Het zijn de kerken die vaak deze mensen enigszins trachten te helpen en op te vangen.
HET GOEDE NIEUWS
Vanessa en ik hadden ons er op ingesteld dat we een periode van onvrijwillig vasten te gemoed zouden gaan.
Maar onze God is niet afhankelijk van situaties of politiek. Hij doet alle dingen medewerken ten goede voor wie Hem liefhebben. Dat laatste zagen we in de verschillende gemeenten waar we mochten dienen.
Wij geloven dat God in deze moeilijke situatie een krachtig leger aan het klaarmaken is.
Doordat veel dingen waar wij als mensen zo op vertrouwen, zoals stroom, water, telefoon, voedselvoorraden, en vele andere dingen niet meer voorhanden zijn, worden de gelovigen steeds meer afhankelijk van God, maar ook van elkaar.
Velen delen van het weinige dat ze nog bezitten met anderen. Hierdoor ontstaat een steeds groter wordende zorg voor elkaar. Eveneens ontstaat er een groeiende eenheid tussen de gelovigen en tussen de verschillende denominaties.
Slechts een enkeling zoekt uitsluitend zijn eigen heil en sluit zich af voor de anderen.
We zien steeds weer dat daar waar de menselijke mogelijkheden te kort schieten, er voor God een mogelijkheid is om wonderen te verrichten.
Al eerder hadden we meegemaakt hoe de auto voorganger, die een lege tank had en een rood lampje dat brandde, ons dag in dag uit naar de plaatsen reed waar we onderwijs moesten geven. Alsmaar bleef de auto rijden, terwijl we in een week tijd letterlijk honderden kilometers aflegden.
Deze keer wilden we de mensen die naar de samenkomsten kwamen (die meestal 4 tot 5 uur duren) ook wat te eten aanbieden.
De voorganger die de diensten organiseerde belde naar een bakkerij. Hoewel er in de winkels geen brood is te krijgen en er ook geen meel te koop is, probeerde hij het toch. Maar, zoals al was te verwachten, er was geen brood of meel te krijgen. Daarop zei de voorganger dat we dan maar om een wonder moeten bidden. Als God zelfs een heel volk in de woestijn kan voeden, dan kan Hij ook voor enkele honderden broodjes zorgen.
De volgende dag belde de bakkerij op met de mededeling dat ze opeens grote hoeveelheid meel bleken te hebben gevonden. Het meel stond nergens in hun papieren geregistreerd en ze wisten niet waar het vandaan kwam. Maar het was genoeg om ons dagelijks van brood te voorzien. Dagelijks bakten ze brood voor allen die naar de samenkomst kwamen.
Hierdoor hadden we iedere dag heerlijke verse broodjes.
In het onderwijs hebben we vooral gesproken over de profetische tijden waarin we leven en dat het van belang is om visie te krijgen op Gods totale plan.
Door de moeilijke situatie kijken velen niet verder dan de dagelijkse beslommeringen en hoe zij het hoofd boven water kunnen houden.
Gods woord leert ons echter dat we eerst Gods koninkrijk moeten zoeken en Zijn gerechtigheid en dat Hij dan zorg zal dragen voor ons dagelijks levens-onderhoud. We weten uit onze persoonlijke ervaring hoe waar Gods beloften zijn en dat Hij echt voor Zijn kinderen zorgt. Het probleem is dat wij het stuur vaak niet uit handen willen geven. We willen alles zelf onder controle houden. Maar het is zo mooi dat als we bereid zijn om steeds weer alles af te leggen, niemand ons meer iets kan ontnemen, zelfs ons leven niet, want het behoort ons niet langer toe.
Maar het gaat nog een stapje verder. Wanneer we te veel met ons eigen leven en onze bestemming bezig zijn, missen we het zicht op Gods volledige plan. Hij wil Zijn wegen aan ons bekend te maken en om ons te gebruiken in Zijn plan.
De boodschap die wij brachten kwam overeen met wat God al in de harten van verschillende leiders had gelegd.
Velen lieten ons weten dat ze zich bevestigd voelden. We mogen terug kijken op een intensieve, maar zeer gezegende tijd.
Zelf geloven wij dat we in een tijd leven waarin dingen drastisch zullen gaan veranderen. We hopen daar later meer over te schrijven en te vertellen.
We willen allen die voor ons bidden bedanken voor de gebeden. We hebben dagelijks ervaren hoe God ons door gebed heeft gedragen. We hebben ook aan de mensen in Zimbabwe verteld dat ze niet alleen staan en dat er overal gelovigen zijn die beloofd hebben speciaal voor hen bidden.
Eveneens willen we onze dank uitspreken aan degenen die ons een gift hebben gestuurd. Heel hartelijk daarvoor!
Wij zijn nu eerst enige tijd in Jeruzalem voor een studie- en verdiepingsreis met een groep leiders. Meteen daarna zijn we op een aantal verschillende conferenties en cursussen, waaronder een Discipelschap Training School van Jeugd met een Opdracht.
We hopen dat jullie met ons mee willen bidden dat deze de leidersweek en de overige lessen tot grote zegen mogen zijn voor Gods Koninkrijk.
Vanuit Sion wens wij wensen jullie Gods shalom en zegen toe!
Peter en Vanessa 
Nieuwsbrieven 