Home Nieuwsbrieven Augustus 2005

Print

Augustus 2005

Lieve vrienden,

Het is inmiddels alweer bijna een jaar sinds Vanessa en ik zijn gehuwd. Sindsdien is er heel wat gebeurd. Vandaar even deze korte update om jullie even wat "bij te praten".

De huwelijksakte

Allereerst wilden we eind vorig jaar ons huwelijk in onze woonplaats Haarlem laten inschrijven. Men had ons verteld dat dit geen enkel probleem zou zijn. Maar toen wij met onze papieren bij de gemeente kwamen werd ons verteld dat het huwelijk uit Zimbabwe in Nederland niet wordt erkend. Op mijn vraag of wij dan alsnog voor de wet zouden kunnen trouwen, werd ontkennend geantwoord. Want volgens de wet zijn we wel getrouwd, ondanks dat het huwelijk niet wordt erkend. Dit is natuurlijk een rare situatie, maar ondertussen hebben we al zoveel mee gemaakt dat we nergens meer van omvallen.

Gebedsbrief Peter en Vanessa

Lieve vrienden,

Het is inmiddels alweer bijna een jaar sinds Vanessa en ik zijn gehuwd. Sindsdien is er heel wat gebeurd. Vandaar even deze korte update om jullie even wat "bij te praten".

De huwelijksakte

Allereerst wilden we eind vorig jaar ons huwelijk in onze woonplaats Haarlem laten inschrijven. Men had ons verteld dat dit geen enkel probleem zou zijn. Maar toen wij met onze papieren bij de gemeente kwamen werd ons verteld dat het huwelijk uit Zimbabwe in Nederland niet wordt erkend. Op mijn vraag of wij dan alsnog voor de wet zouden kunnen trouwen, werd ontkennend geantwoord. Want volgens de wet zijn we wel getrouwd, ondanks dat het huwelijk niet wordt erkend. Dit is natuurlijk een rare situatie, maar ondertussen hebben we al zoveel mee gemaakt dat we nergens meer van omvallen. We weten heel duidelijk dat de Hemelse Vader ons heeft samen gebracht en Hij zal dan ook voor een uitkomst zorgen. Op mijn vraag wat er dan verder mogelijk zou zijn werd geantwoord dat we eventueel een rechtszaak tegen de overheid zouden kunnen aangaan. Dit is natuurlijk helemaal te gek. Vanessa is al 25 jaar een Nederlandse en beiden staan we in Haarlem ingeschreven. Het gaat hier niet om een huwelijk met een vluchteling uit een Haïti of iets dergelijks, maar om twee Nederlanders die willen huwen! De mevrouw op het gemeente huis wilde verder niet meewerken en zei dat zij zich aan de regels moest houden. Na lang aandringen en een schietgebedje beloofde ze om te onderzoeken of er geen andere mogelijkheid was. Ze zou ons daarover terugbellen. Dat gebeurde inderdaad de volgende dag. Ze vertelde dat onze papieren door buitenlandse zaken naar de Nederlandse ambassade in Zimbabwe zouden kunnen worden gestuurd, mits we daarvoor zouden betalen, en dat daar een autorisatie zou plaatsvinden waarmee we dan mogelijk wel ingeschreven zouden kunnen worden. Om een lang verhaal kort te maken ruim een maand geleden, dus meer dan een half jaar later, kregen we de papieren via Den Haag terug. We zijn daarmee uiteindelijk in Haarlem ingeschreven en sinds een maand ongeveer zijn we nu ook voor de Nederlandse wet gehuwd.

Onze woning en geopende deuren

Ondertussen hebben we niet stilgezeten. We hebben het voorjaar gebruikt om de huurwoning van mijn ouders op te knappen en zijn daarna met spreekbeurten en lessen begonnen. Het is heel bijzonder om te zien dat Vanessa de laatste weken inzicht heeft gekregen in een aantal zaken en ze is begonnen om daarover onderwijs te geven (zie onderaan deze brief voor een opname daarvan). Dit betekent dat we voortaan het werk samen gaan doen. We hebben dat onlangs ruim een week samen gedaan op de boot de Siloam. Maar ook al op een aantal andere plekken. We merken dat er opeens allerlei deuren open gaan. Zo zijn we gevraagd om in Suriname les te komen geven, waar we een deel van oktober en november heen zullen gaan.

We zijn juist teruggekeerd uit België en zullen straks, voor we weer naar Israël gaan, allereerst naar Zimbabwe gaan. We zijn gevraagd om daar in een aantal plaatsen les te komen geven. De situatie is daar echter zeer moeilijk en we hebben veel gebed nodig. Onlangs heeft de regering duizenden huizen en hutjes verwoest van mensen die niet voor de president hebben gekozen. Hij heeft de vroegere dictator van Roemenië als zijn lichtende voorbeeld en dat behoeft geen nadere toelichting. Al het telefoonverkeer en de emails worden gecontroleerd en mensen die verdacht worden van activiteiten tegen de regering worden onmiddellijk opgepakt en komen soms nooit meer terug. Door het regeringsbeleid zijn nu honderdduizenden dakloos geworden en het leger heeft zelfs een heel kindertehuis met de grond gelijk gemaakt! Bovendien is het nu winter in Zimbabwe en kan het vriezen. Door tekorten aan meel, en andere producten is er nauwelijks te eten. Velen sterven van de honger en buitenlandse organisaties, maar ook de kerken en gemeenten, mogen geen hulp verlenen aan deze mensen. Dit betekent dat kerken die de hongerigen wel voeden en onderdak verlenen de overheid ongehoorzaam zijn waardoor zij hun mensen (en zelfs hun gebouw) in gevaar brengen. De mensenrechten worden op ernstige wijze geschonden, maar gelukkig groeien de kerken en gemeenten tegen de druk in! Vanessa en ik zijn gevraagd om op verschillende plaatsen les te komen geven. Zo zullen we, indien mogelijk, ruim zestig voorgangers die onder stammen werken, gaan bezoeken en daar lesgeven en hen bemoedigen. Hiervoor moeten we echter de jungle in, wat een dag rijden is. Er is momenteel echter helemaal geen benzine meer en ook het openbaar vervoer ligt daardoor plat. We zijn echter aan het bidden dat God de weg baant, want het gaat immers om Zijn koninkrijk. Deze week spraken we een van de voorgangers die onze contactpersoon is. Hij vertelde dat het eerste wonder al is gebeurd, want er blijkt een vliegtuigje te zijn, met plaats voor 4 personen en er is daarvoor nog brandstof verkrijgbaar. We zouden dan naar deze voorgangers in de jungle kunnen vliegen. Dit kost natuurlijk veel geld en mensen hebben dat daar niet, maar gisteren ontvingen we een gift voor de reis naar Zimbabwe die voldoende is om de kosten voor het vervoer per lucht te kunnen dekken. Zo zien we bijna dagelijks hoe God wonderen doet en de weg baant. Gisteren hoorden we eveneens dat veel voorgangers geen bijbel hebben (in hun stamtaal). We bidden of we daar in de toekomst iets aan zouden kunnen gaan doen. We zullen ook een tijd lesgeven in een grote gemeente in de hoofdstad en verder zullen we, indien mogelijk, nog een paar dagen mijn schoonfamilie bezoeken in een ander deel van het land. We zullen dan tevens spreken in de gemeente die samenkomt op de boerderij van de vader van Vanessa. Een van de boodschappen die Vanessa gaat brengen is in het Nederlands via het internet te beluisteren. Het is een file die kan worden gedownload en die daarna met de Windows Mediaplayer kan worden afgespeeld. De file is te vinden op het volgende adres: http://pgimmanuel.nl/offers.wma (het begin is helaas wat zacht opgenomen).

(red.)
Een uitstekend opgenomen weergave van Vanessa is tevens te vinden in de downloads sectie (Leviticus - Deel 4).

Gebed

We vertrekken vandaag en zijn dan tot 10 september in Zimbabwe. We hebben veel bemoedigende woorden gekregen en weten dat wat er ook gebeurd ons leven en toekomst in Gods hand zijn. We zijn blij dat velen voor ons bidden, want de situatie is er ook voor blanken zeer onveilig en geestelijk is het er zeer duister met veel occultisme en toverij. We weten bovendien dat de boze niet stil zit en niet blij is met de boodschap die we gaan brengen in Afrika. We willen daarom speciaal om jullie gebed vragen voor de komende drie weken zodat God de weg zal banen en Zijn heerlijkheid zal laten zien in dit gebroken land. We gaan gelukkig in de naam van onze Messias Jezus, die de Grote Overwinnaar is, en die bij machte is te doen, wat bij mensen onmogelijk is!

Vanessa en ik wensen allen jullie allen Zijn shalom en kracht toe.

Hartelijke groeten, verbonden in onze Messias Yeshua,

Peter & Vanessa Steffens

 

Sitemap |  © 2010 Peter & Vanessa Steffens